gusgus.
Lekker nummer, fascinerende clip.
batikk's design blog
communication specialist & design lover. passionate about chairs, germany, social media, espresso, italo disco and 1930s architecture, to name but a few.
communication specialist & design lover. passionate about chairs, germany, social media, espresso, italo disco and 1930s architecture, to name but a few.
Er zijn zo van die boeken die je kijk op de dingen totaal veranderen. The Logic of Sufficiency van Thomas Princen is er zo eentje voor mij. Princen doet daarin een oproep voor een economisch systeem dat uitgaat van 'genoeg' in plaats van 'altijd meer'.
Economie gebruikt immers resources van de planeet en vele daarvan zijn schaars geworden door de sterk gegroeide wereldbevolking. Princen gelooft dat een logica van 'genoeg' onze economie en ecologie stabiel en duurzaam kan houden op de lange termijn. ‘Genoeg’ - of ‘sufficiency’ - staat voor Princen diametraal tegenover ‘efficiency’. Hij gaat op zoek naar de wortels van dat woord. In de context van economie betekent het vooral méér produceren met minder middelen.
Het concept efficiëntie lijkt voor ons al eeuwen oud maar Princen toont aan dat het eigenlijk een product van het taylorisme of scientific management is, en dus van de 20ste-eeuwse industrialisatie. Hij beschrijft hoe de efficiëntielogica zich helemaal genesteld heeft in ons denken, waardoor we efficiëntie au fond iets goeds vinden, zonder kritiek. Volgens Princen is efficiëntie echter een schijnoplossing, die de zaken niet ten gronde aanpakt. Efficiëntie gaat namelijk uit van winst, van altijd meer, en het is net dat 'altijd meer' dat Princen ter discussie stelt omdat hij daar een botsing ziet met eindige resources. In het boek citeert hij een econome die opmerkt dat we merkwaardig genoeg steeds efficiënter zijn geworden in het produceren van meer (en dus goedkopere) producten met een beperktere levensduur (denk maar aan electronica). Maar dat kan niet de bedoeling zijn.
Met de huidige klimaat- en economische crisis is The logic of Sufficiency (uit 2005) weer helemaal actueel. Vorige woensdag nog stond in De Morgen een artikel van Jean Paul Van Bendegem die pleit voor een beperking van de wereldbevolking en voor status-quo-economieën, of zelfs krimpende economieën (terug naar een niveau dat op lange termijn behouden kan worden). Radicaal, lijkt het wel, maar in het licht van Princens boek gewoon verstandig.
De Murakami chair is een stoel waarbij je door te schommelen zelf energie opwekt voor een leeslampje. Simpel edoch geniaal. Een ontwerp van Rochus Jacob uit de USA en winnaar van de 'green life' wedstrijd van Designboom. In de woorden van de ontwerper:
I was looking for opportunities to generate energy through activities we naturally do. The final result is a rocking chair that enables the user to experience production and consumption of electricity in a gentle and rewarding way. An abstract process becomes tangible and eventually cultivates natural awareness. Complexity is covered by simplicity. Advanced nano-dynamo technology which is built in to the skids of the chair and more efficient light sources such as the newly developed OLED generation makes it possible to build a rocking chair with a reading lamp running on electricity generated from the rocking motion. During daylight the energy gets stored in a battery pack. The construction of the flat and bendable organic light emitting diodes allows new form factors such as using the traditional shape of a lamp but instead of having a light bulb the lampshade himself turns out to be the light source. To have a drastic reduction of consumption the big challenge will be to make consuming less feel like getting more.
